Historia
Łobozewa
Kościół z dzwonnicą w Łobozewie.
Pierwsze wzmianki o Łobozewie pochodzą z roku 1526, wieś leżała wtedy
w dobrach Kmitów. Musiała być założona dużo wcześniej, gdyż już w roku
1530 była tam wybudowana cerkiew. Kolejna cerkiew wybudowano w roku
1846, uległa ona zniszczeniu po II wojnie św. Obecnie istniejący kościół
p.w. Najświętszego Serca Jezusowego zbudowano w XIX w. Wieś liczyła
wówczas ok. 1000 mieszkańców i była zaliczana do jednej z większych
w Bieszczadach. Posiadała browar, cegielnię oraz kilka foluszy.
Przed rokiem 1939 wieś była siedzibą Gminy i liczyła 170 gospodarstw. W centrum wsi do dzisiaj zachował się budynek dawnego dworu Leszczyńskich z II połowy XIX w. obecnie mieści się w nim szkoła. W pobliżu szkoły stoją 3 kilkusetletnie lipy i dąb (pomnik przyrody).
Obecnie wieś podzielona jest na dwa sołectwa:
Łobozew Górny i Łobozew Dolny.
Łącznie
liczy ok. 600 mieszkańców.